اخبار

توکیو در اول دسامبر ۲۰۲۵، به عنوان بخشی از تلاش‌های خود برای کاهش ۴۰ درصدی زباله‌های دفن‌شده تا سال ۲۰۳۰، مقررات اجباری دسته‌بندی زباله‌های غذایی را برای همه رستوران‌های سراسر شهر اجرا کرد. این قانون جدید، رستوران‌ها را ملزم می‌کند که زباله‌های غذایی را به سه دسته تقسیم کنند: بقایای مواد غذایی خام (مانند پوست سبزیجات و هسته میوه)، زباله‌های غذایی پخته‌شده (مانند غذاهای مانده و بقایای سس) و زباله‌های روغنی (شامل روغن پخت‌وپز و گریس استفاده‌شده).
طبق این قانون، رستوران‌ها باید از سطل‌های زباله با کد رنگی - سبز برای ضایعات خام، زرد برای ضایعات پخته شده و آبی برای ضایعات روغنی - استفاده کنند و آنها را به وضوح برچسب بزنند. آنها همچنین باید به جای مخلوط کردن ضایعات مواد غذایی با زباله‌های معمولی، با شرکت‌های جمع‌آوری زباله دارای مجوز که در بازیافت ضایعات مواد غذایی تخصص دارند، همکاری کنند. رستوران‌هایی که از این قانون پیروی نکنند، برای اولین تخلف با اخطار و پس از آن با جریمه‌هایی از 50،000 ین (
‎‏‎ ...
۳۳۰) تا ۳۰۰۰۰۰ ین(
۲۰۰۰) برای تخلفات مکرر.
واکنش صاحبان رستوران‌ها متفاوت بوده است. یوکی تاناکا، که یک رستوران سوشی کوچک در شیبویا را اداره می‌کند، گفت: «آموزش کارکنان ما مدتی طول کشید، اما اکنون جداسازی به یک عادت روزانه تبدیل شده است. ما حتی متوجه شدیم که از زمانی که شروع به ردیابی ضایعات کرده‌ایم، ماهی خام کمتری هدر می‌دهیم.» با این حال، تاکاشی سوزوکی، صاحب یک فروشگاه رامن شلوغ در شینجوکو، نگرانی‌های خود را ابراز کرد: «جمع‌آوری زباله‌های روغنی نیاز به ظروف مخصوص دارد که به هزینه‌های ما می‌افزاید. فروشگاه‌های کوچکی مانند فروشگاه ما کمی با مشکل مواجه هستند.»
برای حمایت از رستوران‌ها، دولت کلان‌شهر توکیو یک برنامه یارانه‌ای راه‌اندازی کرده است. رستوران‌های واجد شرایط می‌توانند تا سقف ۲۰۰۰۰۰ ین (۱۳۳۰ دلار) برای خرید سطل‌های تفکیک و تجهیزات جمع‌آوری زباله‌های روغنی دریافت کنند. دولت همچنین بیش از ۱۰۰ جلسه آموزشی رایگان برای راهنمایی کارکنان در مورد روش‌های صحیح تفکیک برگزار کرده است.
داده‌های اولیه از دو ماه اول نشان می‌دهد که ۸۲ درصد از رستوران‌ها از قانون جدید پیروی می‌کنند و میزان زباله‌های غذایی ارسالی به محل‌های دفن زباله ۱۸ درصد کاهش یافته است. آکیرا یاماموتو، مدیر دفتر محیط زیست توکیو، اظهار داشت: «این قانون گامی کلیدی در ایجاد اقتصاد چرخشی است. با دسته‌بندی صحیح زباله‌های غذایی، می‌توانیم ضایعات بیشتری را به کود یا بیوگاز تبدیل کنیم و توکیو را به شهری پایدارتر تبدیل کنیم.» دولت قصد دارد تا سال ۲۰۲۷ قوانین دسته‌بندی را به خانوارها نیز گسترش دهد.

شهر نیویورک ردیابی اجباری ضایعات مواد غذایی را برای رستوران‌های بزرگ آغاز کرد

در صنعت ظروف غذاخوری معاصر، طراحی به عاملی حیاتی تبدیل شده است که محصولات را متمایز می‌کند. طراحان دیگر به خلق ظروف غذاخوری صرفاً کاربردی بسنده نمی‌کنند؛ آنها اکنون کارایی را با هنر ادغام می‌کنند تا یک تجربه غذاخوری منحصر به فرد را به مصرف‌کنندگان ارائه دهند.
یکی از روندهای نوظهور در طراحی ظروف غذاخوری، استفاده از رنگ‌ها و طرح‌های جسورانه است. طراحان به جای رنگ‌های ملایم سنتی، رنگ‌های روشن و واضح و طرح‌های پیچیده را در طرح‌های خود می‌گنجانند. به عنوان مثال، برخی از مجموعه‌های ظروف غذاخوری دارای طرح‌های گلدار نقاشی شده با دست یا اشکال هندسی با رنگ‌های جسورانه هستند که به میز غذاخوری جلوه‌ای رنگی می‌بخشند. این طرح‌ها نه تنها ظروف غذاخوری را از نظر بصری جذاب می‌کنند، بلکه منعکس کننده شخصیت و سبک کاربر نیز می‌باشند.

صنعت ظروف غذاخوری در آستانه یک تحول قابل توجه است و نوآوری‌های تکنولوژیکی و پایداری در خط مقدم توسعه آینده آن قرار دارند.
با پیشرفت در علم مواد، مواد جدید و بهبود یافته‌ای برای تولید ظروف غذاخوری معرفی می‌شوند. به عنوان مثال، برخی از شرکت‌ها در حال بررسی استفاده از پلیمرهای پیشرفته‌ای هستند که نه تنها سبک هستند، بلکه بسیار بادوام و مقاوم در برابر لکه و خراش نیز می‌باشند. این مواد می‌توانند به طور بالقوه جایگزین مواد سنتی مانند پلاستیک و سرامیک در کاربردهای خاص شوند و یک راه حل عملی‌تر و بادوام‌تر ارائه دهند.

همکاری استیلایت اینترنشنال با سرآشپز نتفلیکس، اسما خان
استیلایت اینترنشنال، ارائه‌دهنده‌ی پیشرو در زمینه‌ی راهکارهای رومیزی و بوفه، از همکاری نوآورانه‌ای با اسما خان، سرآشپز دارای ستاره‌ی میشلن و ستاره‌ی برنامه‌ی «میز سرآشپز» نتفلیکس، برای بازآفرینی زیبایی‌شناسی آشپزی از طریق ظروف غذاخوری خبر داده است. این همکاری ناشی از چشم‌انداز مشترک برای ترکیب میراث فرهنگی با طراحی معاصر است که از تخصص خان در آشپزی مغولی و میراث ۱۴۰ ساله استیلایت در صنعت ظروف چینی بهره می‌برد.
فلسفه طراحی خان - که ریشه در سنت‌های مجلل غذاخوری نواب‌های کلکته دارد - در مجموعه‌ای ۳۲ تکه با تزئینات برنجی حکاکی‌شده با دست و نقوش آبی کبالت نقاشی‌شده با دست، الهام‌گرفته از نقاشی‌های مینیاتوری مغول، تجلی خواهد یافت. هر قطعه تحت یک فرآیند تولید ۲۸ مرحله‌ای، از جمله تکنیک منحصر به فرد "دوباره پخت" در دمای ۱۲۶۰ درجه سانتیگراد قرار می‌گیرد تا از دوام رنگدانه‌های پر جنب و جوش در برابر استفاده تجاری اطمینان حاصل شود. این بشقاب سرو منحصر به فرد دارای یک منبت‌کاری مسی توکار است که اشاره‌ای به مجموعه‌های سنتی تالی هندی دارد، در حالی که ویژگی‌های مدرنی مانند دسته‌های ارگونومیک و پروفیل‌های قابل چیدن، نیازهای حرفه‌ای آشپزخانه را برآورده می‌کند.
خان که شش ماه را صرف تحقیق در مورد چیدمان‌های تاریخی سفره‌های هندی در موزه ویکتوریا و آلبرت کرده است، می‌گوید: «ظروف غذاخوری، بوم نقاشی برای داستان‌سرایی آشپزی هستند.» تیم طراحی استیلایت طرح‌های او را به مدل‌های سه‌بعدی تبدیل کرد و با استفاده از هوش مصنوعی، توزیع وزن را برای کاربردی بودن، بدون به خطر انداختن یکپارچگی زیبایی‌شناختی، بهینه کرد. این مجموعه که قرار است در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۴ عرضه شود، رستوران‌های سطح بالا و بازارهای خانگی لوکس را هدف قرار می‌دهد و پیش‌سفارش‌های نوبو و دورچستر در حال حاضر ۴۰ درصد از تولید اولیه را تأمین کرده‌اند.
تحلیلگران صنعت خاطرنشان می‌کنند که چنین همکاری‌هایی با افراد مشهور اکنون ۲۲ درصد از فروش ظروف غذاخوری ممتاز را به خود اختصاص می‌دهد، زیرا مصرف‌کنندگان به دنبال روایت‌هایی در پس محصولات هستند. این اقدام استیلایت با یک روند گسترده‌تر همسو است: پیش‌بینی می‌شود بازار جهانی ظروف غذاخوری لوکس تا سال ۲۰۳۰ با نرخ رشد مرکب سالانه ۷.۳ درصد رشد کند که ناشی از تقاضا برای طرح‌های اصیل فرهنگی است. استیلایت با ادغام رویکرد روایت‌محور خان با برتری فنی خود، قصد دارد بخشی را که قبلاً تحت سلطه برندهای اروپایی بود، به دست آورد و ثابت کند که ظروف غذاخوری می‌توانند هم هنر کاربردی و هم سفیر فرهنگی باشند.

بر اساس یک گزارش بازار، بازار جهانی ظروف غذاخوری که در سال ۲۰۲۲، ارزشی معادل ۴۶ میلیارد دلار داشت، قرار است تا سال ۲۰۳۰ به ۶۳.۷ میلیارد دلار برسد و با نرخ رشد مرکب سالانه ۴.۲ درصد در دوره تحلیل ۲۰۲۲ تا ۲۰۳۰ رشد کند.